Vandaag is Coby jarig. Ze heeft de mooie leeftijd van 10 bereikt. Toen ze bij mij kwam was ze nog geen 2 jaar oud. Ze kwam op 8 augustus, dus het was een paar weken voor haar tweede verjaardag. Toen ze zeven werd, hebben we een goeverneurvlaai gekocht en kaarsjes. Louis heeft er toen 7 kaarsjes op gezet in de vorm van de ziende letter c en de kaarsjes aangestoken. Ik blies ze uit. Coby heeft niets van die taart gehad, maar wij hebben er van genoten. Een jaar later was ze bij haar huidige baasje en net als vorig jaar en het jaar er voor zal ze wel enorm verwent worden. Dit is de derde keer dat Coby haar verjaardag elders viert, maar ik denk dat ze meer verwent zal worden en meer extra’s zal krijgen dan bij de verjaardagen dat ze hier was. Dat mag ook. Elke verjaardag zou nu immers de laatste kunnen zijn. Ze heeft veel pijn en als ze een dag te actief is geweest kan ze de dag er op niets meer. Lange wandelingen kan ze eigenlijk niet meer maken. Ik zeg eigenlijk, omdat ik zojuist anderhalf uur gelopen heb. Ik weet dus niet hoe vee verjaardagen Coby er nog zal zijn, maar ik weet wel dat ik op elke verjaardag aan haar zal denken. Dat doe ik op andere dagen ook wel, want Coby zal nooit helemaal uit mijn gedachte zijn, maar op haar verjaardag zal mijn gedachte aan haar sterker zijn. Wanneer ze er in de toekomst niet meer is, blijft 22 augustus haar gedenkdag. Niet 8 augustus, maar 22 augustus, zal voor mij de dag zijn om even, al is het maar heel kort, extra aan mijn lieve kleine Coby meisje te denken en stil te staan bij de goede jaren die wij samen hebben gehad. Vanavond eten wij taart bij de thee, want al is Coby niet meer hier, wij hebben wel wat te vieren.
Afgelopen zaterdag zijn wij naar Blitterswijk in Limburg geweest. We hadden een eetafspraak in restaurant het Roekenbosch. Ik had de Valysrit om 13:30 geboekt, zodat we dan ook nog tijd genoeg zouden hebben om een flinke boswandeling te maken. De taxi was een half uur te laat. Het was een rammelend busje. Eerst gingen we mensen in Nijmegen ophalen. Vandaar reden we naar Bergharen. De mensen uit Bergharen hadden ook om 13:30 een Valysrit geboekt, precies op de zelfde tijd als wij dus. Raar dat de centrale dan maar 1 busje stuurt in plaats van 2 aparte. Maar goed, We hadden nu iedereen opgehaald en konden gaan rijden. Eerst werden de mensen uit Bergharen naar hun bestemming gebracht. Dat was in Velp bij Grave. Daarna werden wij naar Blitterswijk gebracht, waar we om 16:00 aan kwamen We hadden er twee uren over gedaan en het kan ook in een half uur. Ik was helemaal gaar en uitgedroogd, maar voelde mij toch ook blij. We dronken wat, kletsten wat bij, (ze vroegen allemaal naar Ivana,) en ik legde uit waarom de VGZ een vervangende hond niet wilde vergoeden. Het was gezellig om weer eens op een barkruk te zitten. Om 17:30 gingen we eten. Vanwege de vakantie geen buffet, maar dat vonden we helemaal niet erg. Ik genoot echt van de maaltijd, bestelde zelfs groente en friet bij. Louis hoefde niet, vroeg zich af waar ik het allemaal niet. Na het eten zijn we toch nog een boswandeling gaan maken. Heerlijk was dat, hoewel ik nu toch wel heel erg een hondje miste. Terug in het park, (restaurant het Roekenbosch ligt in een park van Landal,) kregen we nog een drankje aangeboden en daarna zijn wij buiten op de taxi gaan wachten. Ik kreeg een telefoontje dat de taxi pas om 21:30 zou komen, maar uiteindelijk moesten we tot 22:00 wachten. Wel werden we als eerste weggebracht. Door een ongeluk vlak bij de snelweg hadden we tien minuten vertraging, maar we waren mooi om 22:40 thuis. We dronken nog wat en zijn toen gaan slapen. Het was toch een heel fijn uitstapje, waar ik totaal geen spijt van heb. Alleen jammer dat er geen hondje bij was. Maar ja, niets aan te doen he. Het was een goed gevulde gezellige dag en dat is het belangrijkste.
Nu ik even zonder geleidehond zit wil dat niet zeggen dat mijn leven stil staat. Integendeel zelfs. Er gebeurt hier momenteel zo veel dat er wel eens momenten zijn dat ik blij ben dat ik nog geen nieuwe geleidehond heb. De eerste periode met je nieuwe hond vraagt heel veel van je persoonlijke inzet, innerlijke kracht, doorzettingsvermogen en geduld. En als er dan van alles in je leven gebeurt is het voor mij best moeilijk om mijn hoofd er ook nog eens bij te houden. Tot nu toe is 2010 voormij best een heftig jaar en we zijn nog niet eens halverwege. Maar het is tot nu toe ook een goed jaar, omdat ik weer besef hoe belangrijk vriendschap en liefde is. Soms schenken wij te weinig aandacht juist aan de genen waar we het meest van houden. Omdat we het te druk hebben met ons eigen leven, bellen wij niet, sturen geen kaartje en gaan we er niet heen, maar we zouden dat allemaal natuurlijk wel graag doen. We doen het ook wel, maar minder vaak dan we willen. Daarom wil ik even een moment stil staan bij mijn heel goede vrienden. Ik wil iedereen even laten weten dat ik wel druk ben met de voorbereidingen van mijn nieuwe geleidehond en het verwerken van andere dingen en dat ik straks als de nieuwe hond er is het de eerste tijd nog drukker zal krijgen dan nu, maar dat ik wel om jullie geef en aan jullie denk. Iedereen zou af en toe gewoon tijd moeten maken voor hun liefste vrienden, meer tijd dan ik de laatste tijd voor sommigen heb gemaakt. En als ze er dan op een dag niet meer zijn, besef je weer hoe belangrijk ze voor je waren. Dan besef je dat je vaker tijd zou moeten vrij maken voor de genen waar je echt om geeft. Het leven is mooi, ook nu er nog geen nieuwe geleidehond is. Ook nu er weer iemand is weg gevallen waar ik echt om geef. Want zolang ik tijd wil vrijmaken en aandacht wil schenken aan hen waar ik echt om geef en zolang ik samen kan lachen en huilen, zolang er mensen zijn waar ik om geef en die ook om mij geven, zal het leven voor mij de moeite waard zijn.
Een geleidehond aanvragen lijkt zo gemakkelijk. Ik weet nog in 2002 toen het nog niet onder was gebracht bij de zorgverzekeraars. Geleidehondenschool Desudo zorgde toen voor mijn practische indicatie en regionaal centrum Sensis voor mijn medische. Een mobiliteitstrainer van het regionaal centrum is 4 x met mij gaan lopen met een ijzeren karretje, waar een beugel aan vast zat. De mobiliteitstrainer duwde het karretje vooruit en ik moest voelen waar hij heen ging en het volgen. Natuurlijk moest ik wel wat routes uit mijn hoofd kennen, of leren. Dat was lopen met een dogsim dus. Zo kon ik al vast wennen aan het lopen met een geleidehond en voelen hoe dat zou zijn. Na 4 x hadden wij het alle twee wel gezien. De mobiliteitstrainer zorgde voor mijn medische indicatie. In 2008 bij Ivana had ik ook een medische indicatie nodig, omdat het toen onder gebracht was bij mijn zorgverzekeraar en zij zagen het als een eerste hond. Geleidehondenschool Desudo heeft de toestemming er zonder medische indicatie doorheen weten te drungen. Maar nu ben ik overgestapt naar een andere geleidehondenschool. Voor mijn zorgverzekeraar betekent dit dat ze het wederom zien als een eerste hond vraag me niet waarom. Ik moest me weer opnieuw bij het regionaal centrum aanmelden. Sensis heet nu Visio. Zij hadden mijn gegevens niet meer. Ik moest een brief ondertekenen en terug sturen en dan zouden zij mijn medische gegevens opvragen. Dat heb ik gedaan op vrijdag 23 april. Vanmorgen belde het regionaal centrum op. Of ik zelf aan mijn huisarts wilde vragen of hij een briefje wilde schrijven over mijn handicap, mijn medische gegevens dus. Dat briefje mag ik dan naar Visio opsturen, waar naar de onderzoeken kunnen beginnen. Wat voor een onderzoeken? Vergeten te vragen natuurlijk. Maandag dus bellen naar mijn huisarts. Geleidehondenschool Herman Jansen heeft de aanvraag 29 april opgestuurd, zonder medische indicatie. Wanneer mijn zorgverzekeraar er toch naar gaat vragen ben ik er in elk geval wel mee bezig, maar hoe lang dat allemaal gaat duren durf ik niet te zeggen. Ik begrijp inmiddels wel dat de wachttijd mede daardoor kan oplopen. Nu blijf ik maar hopen dat de medische indicatie niet nodig is, maar ik vrees toch van wel. Zorgverzekeraars schijnen steeds strenger te worden. Maar dat is voor mij geen reden om bij geleidehondenschool Desudo te blijven. En ik weet dat geleidehondenschool Herman Jansen ook hun best voor mij aan het doen zijn. Ook zij proberen het zonder medische indicatie rond te krijgen. Ik hoop echt dat het gaat lukken. Het gaat nu net als destijds bij Ivana toch zeker om een vervangende geleidehond. IK vraag een vervangende geleidehond aan. Laat mijn zorgverzekeraar dat aub ook zo zien.
De eerste dagen van mei zijn we meestal op vakantie, voornamelijk omdat onze trouwdag daar in valt. Vorig jaar zijn wij niet in de eerste week van mei op vakantie geweest en dit jaar ook niet. De reden van vorig jaar weet ik niet meer. Dit jaar gingen wij niet omdat we in november 12,5 jaar getrouwd zijn. We willen ook nog nieuw zeil beneden en andere gordijnen, dus dat gaat even voor. Ander zeil en andere gordijnen komen nu heel snel, nog voor de nieuwe hond er is. Maandag gisteren en vandaag hebben we wel veel gewandeld. Gisteren was onze trouwdag. Vanaf 2003 is er altijd een hondje op onze trouwdag geweest. Gek is dat dat je haast niet meer weet hoe de trouwdagen zonder hondje waren. Zo is dat ook met verjaardagen zoals de verjaardag van Louis een paar weken geleden. Zo is dat ook volgende week met hemelvaart en over een paar weken met pinksteren. We gaan dan vast iets leuks doen, voor het eerst na jaren zonder hondje. Toch kan ik net als voorgaande jaren naar zulke dagen uitkijken en mij er op verheugen. Gisterenavond zijn wij lekker uit eten geweest vanwege onze trouwdag en dat was echt gezellig. En vandaag 2,5 uur gelopen, omdat mijn nieuwe hond straks volgens Louis meer uithoudingsvermogen zal hebben dan ik als ik bijna niet meer wandel. De mei maand is zo’n rare maand. Deze week hoeft Louis maar 2 dagen te werken. Volgende week 3 dagen. De week daarop gewoon 5 dagen. En de week daarop slechts vier dagen. Dan is het al weer haast juni. Na deze maand, waarin Louis redelijk veel vrij heeft, zal mijn behoefte om een hond om me heen te hebben vast weer groter worden. Ik verheug me al op de vierdaagse week, waarin Louis weer vakantie heeft en we vast weer veel gaan doen. Hopelijk heb ik dan al een nieuwe hond, of heb ik er al kennis mee gemaakt. Ook wanneer dat niet zo is, zullen het vast leuke dagen worden. In september weer een leuk dagje op het strand en in november dus onze koperen trouwdag, die ik hoop met ons drietjes door te brengen. Met Louis en mijn nieuwe hond dus. En dit zijn dan enkel de geplande dagen. Er zijn ook nog ongeplande dagen dit jaar, bezoekjes die wij willen afleggen, zoals naar Dongen, Naar Bilthoven, naar Marijn Jelte Nora en Paulien en naar Coby. In elk geval verheug ik me al wel op een aantal leuke dagen dit jaar en die worden ook zonder geleidehond vast gezellig.
Reacties uitgeschakeld
Wat voor een hond past bij mij? Dat kwam op 19 april bij de intake natuurlijk aan de orde. Ik zou zeggen labrador retriever. Maar behalve naar het ras is het mischien ook handig om te kijken naar de hond zelf. Ik heb een stabiele hond nodig. Een hond die niet trekt en ook geen nijging tot trekken heeft, die dus niet gaat sleuren omdat zij ergens niet wil zijn en tegen wie ik dus niet telkens de woorden lang, zaam hoef te zeggen of tempowisselingen hoef te oefenen. Een hond die het fijn vindt om samen met mij lange wandelingen te maken en die heel goed kan blijven liggen bv. in een restaurant. Een hond die het prettig vindt om nieuwe uitdagingen aan te gaan zoals voor de hond onbekende routes. Een hond die goed tegen drukte kan, zoals een druk winkelcentrum, markt, beurs, (enkel de ziezobeurs,( de floriade, (in 2012 in Venlo,)enz. dat is ook belangrijk voor mij. Alle punten die voor mij echt belangrijk zijn heb ik aan geleidehondenschool Herman Jansen gemaild. Tijdens de intake hebben we afgesproken dat we niet gaan kijken naar het ras, maar enkel naar de hond zelf. Wanneer een labrador, bv. Niet aan alle dingen die voor mij belangrijk zijn kan voldoen, teminste de labjes die ze nu hebben en een ander ras wel, dan wordt het dus geen labrador. Maar dat betekent ook dat ik mischien een golden doodle zal krijgen, die best veel vachtverzorging nodig heeft. Daar zie ik eerlijk gezegd wel wat tegen op. Maar aan de andere kant, Wanneer de hond het echt goed doet op alle punten die voor mij belangrijk zijn, zorg ik mischien wel met liefde voor die krullerigge vacht en haal ik er vast ook graag takjes en zo uit. Zo zit ik wel in elkaar. Voormij is het het belangrijkste dat de match goed is. Daar hebben geleidehondenschool Desudo en ik bij de tweede hond te weinig aandacht aan geschonken. Ik ben er gewoon van uit gegaan dat zij het wel wisten, aangezien ik Coby had gehad. Ik zoek geen robot. De hond hoeft niet perfect te zijn dat ben ik zelf ook niet. Ik houd van een hond die ook nog gewoon hond is. Het is echter wel de bedoeling dat zij het goed doet op de punten die voor mij belangrijk zijn. Dan neem ik de mindere kanten er gewoon met liefde bij.
Van de ene op de andere dag veranderde mijn leven. ’S Morgens zat ik nog rustig bij mijn baasje, kwam er nog bezoek van mijn vroegere school die ik natuurlijk herkende en aan wie ik mijn bruine doggo liet zien en niet veel later stapte ik bij hen in de auto. Ik wist toen niet dat ik Nancy en Louis niet meer zou zien. Bij mijn vroegere school ging ik in de kennel. IK raakte in de war. Een kennel had ik al anderhalf jaar niet gezien. Ze vonden dat ik niet de vrolijke Ivana was die zij kende. Wel liet ik me aaien en kwam ik bij de trainers om geknuffeld te worden, maar ikk was van slag. Omdat deze dag anders verliep dan andere dagen, iets dat ik niet gewent ben. Ik houd er niet van als de dingen afwijken van het patroon dat ik ken. Dan raak ik in een stress. Natuurlijk was Nancy er niet en miste ik mijn bruine doggo en mijn Jollybed ook. Een kennel licht toch heel anders. Maar het kwam natuurlijk vooral doordat deze dag anders verliep dan anders. Ook de 2 daarop volgende dagen was ik nog in de war, maar donderdag 15 april werd ik meegenomen in de training. Ja, dat herkende ik nog wel van toen ik hier op school was. Twee weken ben ik inmiddels weer in training en ik ben weer de Ivana die iedereen kent. De training is voor mij gesneden koek. Wanneer het lang gaat duren voor ik naar mijn nieuwe bestemming ga, ga ik naar een pleeggezin. Er zitten hier in de kennels namelijk allemaal jonge hondjes die het vak nog moeten leren en volgens de trainer weet ik alles al. Omdat ik niet naar Nancy terug zal gaan hoeft mijn trainingsprogramma niet meer afgestemd te worden op de punten die voor haar belangrijk zijn. Omdat ik weer routine in de dagelijkse dingen heb, elke dag het zelfde verloopt, is mijn stress van de eerste 2 dagen verdwenen. Ik zal Nancy en Louis niet vergeten, maar ik heb geaccepteerd dat ik geen deel meer uitmaak van hun roedel.
• Soms vraag ik me af waar mijn beginnende grijze haren vandaan komen. Vandaag denk ik dat ik het wel weet. Om 09:00 belde ik naar mijn zorgverzekering. Geen goed nummer. “Ik zal even aan mijn colega navragen waar u moet zijn.” Even later: “Mijn colega weten het ook niet ik ga het op internet opzoeken.” Weer wat later kreeg ik het nummer dat ik meteen belde. Ze vroegen naar mijn burgersservice nummer. “Dat kan ik niet lezen en ik weet het niet uit mijn hoofd.” “Waarom kunt u het niet lezen?” “Waarom denkt u dat ik een vervangende geleidehond aan vraag?” Het viel even stil en toen was mijn geboortedatum ook goed. En ja hoor. Ze raffelde zo al mijn gegevens op. Dat ik in februari ook al telefonisch contact met hen heb gehad kon niemand van die afdeling zich herinneren. Maar ik moest niet bij hun zijn. Medische indicatie? Zij zou mij een nummer geven van iemand die daar alles over wist en mij kon vertellen hoe dat in zijn werk ging en of ik die wel of niet nodig had voor een vervangende geleidehond. Of ik pen en papier bij de hand had. Even tot 10 tellen. Ik zei dat ik het met mijn computer deed. “Kunt u dat lezen dan?” Weer een grijze haar er bij. Ik belde het nummer dat ik gekregen had en kreeg geleidehondenschool Ans L’abee aan de lijn. Ik moest bij Visio zijn. Sensis heeft het destijds in 2002 voor mij geregeld. Ik moest met een dogsim lopen en dat sloeg nergens op, want dat loopt niet te snel, snuffeld niet, kortom ik vond dat niets. Bovendien kende ik in mijn eigen omgeving overal de weg. Natuurlijk. Ik woon al sinds 1970 in deze woonplaats, dus ken het heel goed. Na 4 x lopen met die dogsim hadden ze het wel gezien. Regionaalcentrum Sensis heet nu Visio. Ik vertelde mijn verhaal. Over dat ik een vervangende geleidehond had aangevraagd en dat ik wilde weten of ik weer een medische indicatie nodig had. De zorgverzekering gaf dit nummer. Volgens geleidehondenschool Ans L’abee had ik geen medische indicatie nodig voor een vervangende hond, maar mijn zorgverzekering kon dat precies zeggen. Weer even heel langzaam tot 10 tellen. Toen maar naar geleidehondenschool Herman Jansen gebeld. Mijn hele verhaal gedaan. Ze gaan vandaag de practische indicatie op de bus doen en dan maar hopen dat dat genoeg is. Zorgverzekeraars kunnen soms moeilijk doen. Als je je vorige geleidehond voor 2006 gekregen hebt en of als je naar een andere geleidehondenschool gaat. Ze zien het dan als een nieuwe hond, je eerste hond. Maar goed. Ze sturen de papieren op en dan zullen we er maar het beste van hopen. Meer kan immers niet.
Vanmorgen belde de derectie van geleidehondenschool Desudo op. Eerlijk gezegd zat ik al op dat telefoontje te wachten. Bijna had ik zelf gebeld, maar gelukkig hoefde dat niet. Of ik nog had nagedacht? Ja. Ik vertelde dat ik in de eerste dagen echt Ivana gemist had. Nu mis ik enkel een hondje om me heen. Dat was voor Desudo een duidelijk antwoord. Ivana zou nog vandaag worden uitgeschreven. Morgen kan ik dus eindelijk naar mijn zorgverzekering bellen over die medische indicatie. Dan krijg ik teminste niet te horen dat ik al een hond in mijn bezit heb, nouja in bruikleen dan. We hebben afgesproken dat ik zou horen wanneer Ivana naar haar nieuwe bestemming gaat. Dat zal nog wel even duren. Wanneer Louis en ik in de winkel zijn, of als kennissen bellen, vragen ze altijd wanneer mijn nieuwe hond komt. Dat weet ik dus niet. Het hangt voor een deel van mijn zorgverzekering af en ook is het belangrijk dat de geleidehondenschool een hond heeft die bij mij past. En omdat Ivana pas vandaag is uitgeschreven heeft mijn nieuwe school Herman Jansen, de practische indicatie nog niet opgestuurd. Dat is natuurlijk logisch. Ze willen wachten op het antwoord dat ik morgen van mijn verzekering krijg, of het enkel op een practische indicatie kan, mag. Dat snap ik wel. Zo niet, dan zal alles pas opgestuurd worden als de medische indicatie bij de geleidehondenschool binnen is en dat gaat natuurlijk tijd kosten. Wanneer ik een medische indicatie nodig heb, moeten ze het naar mij, of naar geleidehondenschool Herman Jansen sturen en niet naar mijn verzekering, want dan komen de medische en de practische indicaties op verschillende bureaus terecht en ook dat gaat tijd kosten. Dus, wanneer de volgende hond komt hangt van een aantal dingen af.
Het is stil in huis. Stil zonder Ivana, stil zonder doggo in om me heen. Niemand om tegen aan te praten of tegen te mopperen. Ik mis vooral de aanwezigheid van een hondje om me heen. Het is gek om bv. Naar de winkel te gaan, of naar mijn ouders, zonder dat mijn linker hand een beugel vast heeft. Meer dan zeven jaar ben ik haast nergens heen gegaan zonder geleidehond en dat voelt een beetje inconpleet. Wanneer we nu op zondag gaan wandelen, wandelen Louis en ik samen en houd ik in plaats van de beugel de hand van Louis vast. Ivana is pas 2 weken weg, maar het voelt als 2 maanden. Toch went het ook wel snel dat je geen hond uit hoeft te laten. Bij mijn ouders zijn nu enkel Bikkel en Bommel, maar die komen toch ook nu gewoon nog graag bij mij liggen. Ik wil best 1 van hen tijdelijk bij mij laten logeren, het liefst de labrador retriever Bikkel. Jammer dat een zorgverzekeraar bij alle dingen die je aanvraagt een medische indicatie nodig heeft. Om extra tijd te rekken? Bij spraaksoftware voor je computer, voor je eerste tweede en derde geleidehond enz. Maar goed ik ga toch proberen te regelen dat het deze keer enkel met een praktische indicatie kan, Deze verzorgt de geleidehondenschool en die is er dus al, moet enkel nog worden opgestuurd. Een medische indicatie kan nog even duren voor dat ik die heb namelijk. En ik kan en wil niet heel erg lang op een vervangende geleidehond wachten. Vandaar dat ik ga proberen of het enkel met een praktische indicatie kan. Dat ik een geleidehond aanvraag is voor mij al medisch genoeg dat doe je niet zo maar, ik niet. Hoe lang het dus nog gaat duren kan ik nog niet overzien op dit moment. Afwachten dus en afwachten is geen sterke kant van mij. Ik kijk er inmiddels al wel heel erg naar uit.