Nancy's weblog

Als je iemand zoekt die je alles voor kan zetten, die zelfs niet klaagt als hij elke dag het zelfde eten krijgt en niet zegt dat het eten bij zijn moeder lekkerder smaakt als bij jou, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die op elk uur van de dag samen met jou de hort op wil en voor wie het niet uitmaakt voor hoe lang, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die van jouw eigendommen af blijft, die zich alleen kan vermaken met een bot of speeltje, maar die wel op elk moment van de dag of nacht gezellig met je wil stoeien en knuffelen, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die je uit bed kan schoppen als hij snurkt, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die zich gedraagt alsof elk woord dat je zegt belangrijk is, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt voor wie het niet uit maakt of je man, vrouw, knap, lelijk, dik, dun, groot, klein, licht of donker bent, die komt als je hem roept en weg gaat als je hem niet meer nodig hebt, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die onvoorwaardelijk van je houdt, die altijd blij is als je thuis komt en waar je tegen kunt mopperen zonder dat hij iets terug zegt, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die heel schoon is op zich zelf en er een groot genoegen in schept om jou ook te wassen, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die op elk moment van de dag of nacht met je wilt vrijen, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die altijd graag bij je is en zelfs zijn leven voor je wil geven, die zonder angst voor je springt als je in gevaar bent, voor je wil vechten als het nodig is en die graag alles doet wat je hem leert, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die jou helpt bij het afvallen, omdat hij zelf ook graag in beweging is, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die alle kruimels die jij op de grond laat vallen met veel plezier opruimd en die buiten de weg waar jullie lopen behandeld alsof hij bij de gemeentereinigingsdienst werkt, koop dan een hond.
Als je iemand zoekt die naar je kijkt als je tegen hem praat, die altijd vol aandacht luisterd naar wat jij te vertellen hebt, maar die jou in je waarde laat en die nergens met jou over gaat redentwisten, koop dan een hond.
En, als je iemand zoekt die alles met je wil delen, zijn troep overal in huis laat slingeren, zich overal uitschudt zodat je over een zacht harentapijt loopt, maar die jouw toilet keurg schoon houdt omdat hij zijn behoefte elders doet, koop dan een hond.
maar,
Als je iemand zoekt die alles met je wilt delen, zich gedraagd alsof jij de belangrijkste persoon op aarde bent, die niet ergens anders gaat slapen omdat jij snurkt, die niet meteen met zijn kop onder je elleboog zit of met zijn kop op je knie als je ook eens aandacht voor een ander hebt en die je niet komt opeisen op momenten waar op jij druk bezig bent, maar die er begrip voor hebt dat je ook wel eens dingen zonder hem wilt doen en voor wie het niet belangrijk is wie de baas in huis is, maar die jou ziet als een gelijkwaardige partner, trouw dan met een mens.

Afgelopen week hebben we niet zo veel gedaan. Nou ja volgens baasje wel natuurlijk. Maandag zijn we eerst een lange wandeling gaan maken met een bezoek aan de broer van baasje er aan vast. Ik werd weer met Bikkel en Bommel in de tuin gebombadeerd, maar we stonden alle drie alleen maar naar de deur te kijken en speelden niet met elkaar. Binnen waren we ook rustig. Het was niet zo druk als een paar dagen er voor. Toen had baasjes broer zoete inval. Ik had toen enkel belangstelling voor de koekjes die de kinderen van een neef van baasje in de hand hadden. Baasje heeft afgelopen weekend slecht geslapen en in plaats van een boswandeling naar Malden werd het afgelopen zaterdag een busrit. Dinsdag zijn we gewoon gaan wandelen en woensdag zijn wij naar Oss geweest. Tijdens het gesprek dat baasje en Louis hadden, werd er opgemerkt dat ik zo heerlijk rustig was en zo braaf bleef liggen. Na het gesprek zijn baasje en Louis wat gaan drinken. Daarna zijn we weer naar huis gegaan. Gisteren en vandaag hebben we niet veel gedaan. Ik heb in elk geval niet gewerkt. Baasje wel en voornamelijk vandaag. Ze heeft een beetje lopen opruimen zo als ze dat zelf noemde. Een heleboel troep in een vuilniszak gedaan. Er staat nu haast niets meer op de vensterbanken in de woonkamer. Haar muziek dingen, speeldozen mogen niet weg zegt ze. Baasje heeft haast geen tijd voor mij, want tussendoor heeft ze ook nog 2 wasjes gedraaid. O ja voor ik het vergeet even nog iets anders. Baasje heeft mijn tuig en een riem in de meterkast gehangen. Louis heeft vorige week een kapstokje meegenomen en in de meterkast aan de muur geschroefd. Dus tuig en riem hangen niet langer aan de kapstok in de gang. Opgeruimd staat netjes volgens baasje. Ik ben benieuwd wat er komende week op het programma staat. Baasjes vroegere klasgenootje wilde zondag komen met haar nieuwe hond Kristel, maar baasje zegt dat ze nog niet klaar is met opruimen. De keuken en de kledingkasten boven moeten volgens haar nog. Wat is dat nu? Een winterschoonmaak in plaats van een voorjaarsschoonmaak? We zullen wel zien wat volgende week ons gaat brengen.

Vandaag zijn wij naar Malden gegaan. Eerst wilden wij met bus 7 naar het eindpunt gaan en dan door het bos naar Malden, maar we besloten om op het centraal station de bus naar Malden te nemen. Het was weer een tijd geleden dat we in Malden waren geweest, dus zat ze vol stress tot we in het winkelcentrum waren. Bij de AH deed ze het echt heel goed, maar in de kaaswinkel was ze zo onrustig dat we de winkel werden uitgezet. Buiten de winkel deed ze het weer heel goed. Bij de kip moest ik haar ook enkele malen corrigeren, maar in de dierenwinkel en de visboer was ze weer een top geleidehond. In de lunchroom waar wij een croisantje aten en cappuccino dronken moest ik haar ook weer meerdere malen corrigeren en omdat ik toch al niet goed was opgestaan en ik het gevoel had dat het mijn dag niet was, was ik behoorlijk prikkelbaar op de terugweg. Toen we vanaf de bushalte terug naar huis liepen, sprong Ivana plotseling naar rechts de berm in. Ik trok haar terug op de stoep, maar dat had Louis niet gezien. Hij zei dat ik Ivana terug had moeten trekken en dat ze een broodje had. Ik zei dat ik haar terug had getrokken en omdat hij mij niet geloofde werd ik echt boos. Ik wist helemaal niet dat ze trok vanwege een broodje. Ik dacht dat ze in de berm sprong omdat ze er wilde plassen. Ik had haar volgens Louis terug moeten trekken en of voor aan moeten zeggen, maar ik had haar terug getrokken. Dat was gewoon mijn eerste reactie geweest en ze ging daarna meteen zonder commando al meteen voor aan, alleen wel met broodje. Ik had toch al het gevoel dat ik het vandaag helemaal niet goed had gedaan en dat werd nu alleen nog maar erger. Ik kan er helemaal niet goed tegen als anderen zeggen dat ik het zus of zo had moeten doen. Nu kon ik het al helemaal niet meer hebben. Voor me zelf kon ik al helemaal niets goed doen vandaag en nu deed Louis er ook nog eens een schepje boven op. Ik was zo kwaad dat Ivana zonder verder nog iets uit te halen naar huis liep. Ze dacht dat ik boos was op haar en dat heeft diepe indruk op haar gemaakt. Ze is niet een keer aandacht komen vragen nadat we thuis waren.

Goede morgen allemaal. Hier ben ik dan weer. Baasje heeft dom gedaan en nu is mijn eigen weblog verdwenen. Die van haar zelf was trouwens ook weg. Geeft niets. We beginnen alle twee opnieuw, maar vanaf nu heb ik jammer genoeg geen eigen weblog meer. Ik heb baasje gevraagd of ik hier mocht schrijven, keek haar eens lief aan met mijn donkerbruine ogen, maar ze zag mijn verliefde blik natuurlijk niet. Toen heb ik zelf maar een account aangemaakt als schrijver, niet als beheerder, want al durf ik best veel, dat durfde ik toch niet. Vanaf nu zullen dus ook mijn belevenissen hier te lezen zijn. Ik wens jullie veel plezier vooral met mijn berichten natuurlijk, al vrees ik dat baasje mij niet zo vaak achter de computer zal laten. Zij zal wel de meeste tijd in pikken. We zullen het wel zien. Daaaaaaaaag. Lebber mij.

Gisteren middag om 17:00 gingen we met Ivana naar de dierenarts. Hij keek alles na en knipte meteen haar nagels. Ivana is weer goedgekeurd. Daarna kreeg ze de inenting. Ze vond het allemaal maar spannend. Louis en ik moesten haar samen vasthouden, zo vol stress zat ze. Ze was heel bewegelijk en ik moest haar telkens afleiden met koekjes. Maar het leed is geleden.

Sorry. Ik heb perongeluk de verkeerde database verwijderd. Moet helemaal opnieuw beginnen heb enkel de berichten van Hyves nog. Ik kan mij zelf wel voor de kop slaan.

Vanaf zondagmorgen toen ik op stond, leefden we wederom in een witte wereld. De sneeuw lag niet zo hoog als voor de kerst en glad was het deze keer ook niet. Ik kon er goed doorheen met Ivana. Maandag zijn we naar mijn ouders gelopen, wat echt heel goed ging, zodat ik er vertrouwen in begon te krijgen, waardoor Ivana ook zekerder werd. Ze loopt anders als er sneeuw ligt. Een beetje schuin voor mij in plaats van links naast mij. Soms wil ze net iets te hard en moet ik haar afremmen. Nu en dan wordt ik er moe van om elke keer te zeggen dat ze langzamer moet, maar we zijn bij mijn ouders gekomen. Ivana heeft kennis gemaakt met de labrador van mijn broer. Ze wilde niet echt de tuin in, thuis mag ze nooit alleen in de tuin, omdat ze dan van de planten gaat eten. Ze zal ook nooit zonder toestemming de tuin in gaan, dus ging ik er zelf ook maar in en lokte haar naar buiten. Snel ging ik weer naar binnen. Ivana deed niets. Ze bleef maar staan en liet de andere hond zijn gang gaan. Zodra ze binnen waren wilde ze wel spelen, daagde zelfs uit, maar als een van de honden van mijn broer te dicht bij kwam wilde ze opeens niet meer. Na het avond eten hebben we boodschappen gedaan, met Louis er bij. Dinsdag ben ik anderhalf uur gaan lopen en dat ging prima. Er was geen sneeuw bijgevallen. Die middag zijn Ivana en ik ook nog naar de dierenwinkel geweest. Ik kreeg een kik van dat lopen door de sneeuw. Zonder geleidehond zou ik nu opgesloten zitten in huis. Dat is een van de grote voordelen van een geleidehond. En omdat Ivana een beetje route vast is, waar ik eigenlijk een hekel aan heb, hoef ik niet bang te zijn dat ik niet bij mijn bestemming kom. Mijn orientatie laat me nu volledig in de steek, dus ik verlaat me geheel op Ivana. Gisterenmorgen ben ik een rondje door het stadspark gelopen en door de wijk van mijn ouders terug een uur en drie kwartier. Weer was er geen sneeuw bijgevallen en we liepen dus over harde aangestampte bevroren krakende sneeuw, maar het was niet glad. Ivana plast wel meer tijdens een wandeling nu. Maar niet zo maar op een willekeurige plek hoor. Nee ze brengt me altijd gewoon naar de rand van het gras, weet dat ze mij er niet op mag trekken, dus blijft dan altijd stokstijf als een standbeeld staan, tot ik haar tuig af heb. Dan schiet ze het gras op, een krijg ik niet altijd de kans om de riem langer te maken. Maar wanneer ik blijf zeg wordt ze weer een standbeeld. Ook gisteren waren de stoepen goed begaanbaar. Zelfs de wegen en fietspaden die we soms over moesten, waren goed te lopen. Vandaag ben ik weer anderhalf uur gaan lopen, met een bezoek aan de dierenwinkel er aan vast. Er was afgelopen nacht wel wat sneeuw bijgevallen en de schoongeveegde stoepen waren weer wit. Eerst durfde ik niet, omdat het elke nacht is blijven vriezen en ik bang was dat het nu onderhand wel een grote spiegel moest zijn op straat. Net voor de kerst was dat namelijk het geval, waardoor ik toen meer binnen had gezeten dan mij lief was. Toen ik vanmorgen rond 10:30 tenslotte toch ging, ik moest er gewoon even uit, was er niets van de gladheid te merken. Ik ben blij dat ik afgelopen dagen toch elke dag met Ivana er op uit ben getrokken. Dat hebben we alle bij ook nodig. En gelukkig kan ik juist door haar gewoon elke dag een frisse neus halen en ook nog een beetje genieten van deze winter. Want juist door Ivana kan ik er van genieten en hoef ik niet binnen te zitten, of iemand vragen om met mij te gaan wandelen. Het is wel gezellig om samen te wandelen hoor, maar net als Ivana ben ik soms liever op mij zelf, zodat ik mijn eigen gedachten kan laten stromen en kan genieten van de rust die de sneeuw nu brengt. Want er zijn nu haast geen andere mensen op straat. Dat komt mij reuze goed uit hoor.

Wat was dit een geweldige dag. Ik kan er niets anders van maken en dat is maar goed ook. Gisteren voelde ik me de hele dag beroerd. Dus na een glas gemberthee vroeg gaan slapen. Vanmorgen had ik enkel nog hoofdpijn. Na de boodschappen weer gemberthee gedronken en dat joeg in elk geval de koude uit mijn lijf. Voor ik er erg in had ging de bel en stond Coby met haar huidige baasjes op de stoep. Wat was ik blij om hun alle drie terug te zien. We dronken koffie en de honden hadden een botje. Ze vonden elkaar heel leuk en konden ook leuk samen spelen. Louis heeft een foto gemaakt van Ivana en Coby in Ivana’s Jollybed.

Het was een hele toer om die foto te maken, want ze wilden er helemaal niet samen in. Telkens als er een in zat en de ander er bij kwam ging de eerste er weer uit hahaha. Maar tenslotte hield ik een van de twee aan de halsband vast en kon de foto van de hondjes zittend in de mand gemaakt worden. We hebben ook nog buiten gelopen. Lekker in het park waar de honden even lekker los konden. Maar toen hadden ze geen enkele behoefte om samen te spelen. Thuis weer wel. Ivana liet zien dat zij de baas was en Coby was erg onderdanig. Maar ze is nu echt hun hond. Ze kwam wel bij Louis en mij, maar zat of lag toch het meest bij haar nieuwe baasje. En zo hoort het ook. Ik zou niet willen dat het anders was. En ze is niets te dik. Ik kon haar ribben nog heel duidelijk voelen. Ze is een beetje net als Angel, de hond van mijn vriendinnetje Amy. Die is ook niets te dik. Ivana en Coby kunnen heel leuk spelen. Hier is er een foto van, er zijn er natuurlijk veel meer.

Ivana daagt het meeste uit. Ze lijken onvermoeibaar, maar dat is maar schijn. Ze wilden gewoon niet voor elkaar onder doen, maar je kon duidelijk merken dat ze alle twee moe werden. En ik kon ook duidelijk merken dat coby ouder begint te worden, al gedraagt zij zich nog altijd alsof ze een pup is. Louis heeft ook nog een foto gemaakt van Ivana en Coby bij mij op de grond.

Ook om die foto te maken waren er wat gekkigheden nodig. Het koste veel moeite om ze tegelijkertijd bij mij te krijgen. Telkens liep een van de hondjes weg. Toch lagen ze later op de middag samen aan mijn voeten. Niet alleen de hondjes hadden het leuk, maar wij mensen hadden het ook gezellig. Na het eten zijn ze weg gegaan, vanwege het weer, heel logisch. Om die reden aten we ook wat eerder, wat ik in het geheel niet erg vond. Maar ik wilde niet dat ze zonder dat ze gegeten hadden weg zouden gaan. Ik ben bijzonder blij dat ze geweest zijn en dat ik gezien heb dat het echt goed met Coby gaat. Ze hoort nu bij hun en kiest ook duidelijk voor hun. Daar ben ik blij om. Ze is echt hun hond en het is leuk om te merken dat ze nu echt bij hun hoort. We hebben geen nieuwe afspraak gemaakt en dat is ook niet belangrijk. Die afspraak komt er wel, maar er zal wel enige tijd overheen gaan. Tenslotte hebben we ook allemaal ons eigen leven. Maar deze dag is in elk geval heel bijzonder geweest en kan niemand meer afpakken. Het eerste gouden randje. De eerste fijne dag van het jaar 2010 om op terug te kijken. Bedankt dat jullie gekomen zijn. Ik zal het nooit vergeten en jullie er heel mijn leven dankbaar voor zijn. Het filmpje dat Louis heeft gemaakt van Coby en Ivana kun je vanaf mijn site bekijken.

De jaarwisseling is goed en rustig verlopen. Nou ja rustig. Er werd hier behoorlijk veel geknald. Maar omdat ze daar al de hele maand december mee bezig zijn geweest, duurde het afgelopen nacht niet zo lang. Waar al dat knallen voor nodig is weet ik niet. Voor mij is het enkel een hoop herrie, waar ik gelukkig goed tegen kan. Vlak voor de kerstdagen, net toen er sneeuw lag, heb ik een heel grote kluif gekregen. Iedereen die het zag dacht dat ik er wel de hele vakantie mee zou doen. Dus ik zette er even flink mijn tanden in en at die heel grote kluif binnen 4 dagen op. Louis heeft nog een foto gemaakt van mij liggend op de grond en knabbelend aan mijn kluif, toen ik hem nog maar net had.

Tijdens de vakantie hebben we overigens niet zo veel gedaan. We zouden naar de dierentuin gaan wat dat ook mogen zijn, maar vanwege de sneeuw en de gladheid ging dat niet door. We zijn wel even naar Oss geweest, maar dat was afgelopen dinsdag. Louis en baasje hebben wat gedronken bij grandcafe en brasserie Lacolline. Daarna zijn we even naar wat leuke loslaatgebieden gaan zoeken. Dat doen we altijd als we ergens heen gaan. We vonden een heel mooi gebied voor mij, die ik natuurlijk meteen ging verkennen. We hebben weer eens een andere route gelopen. Volgens baasje is dat alleen maar goed, want ik heb het niet zo op onbekende routes. Omdat ze het behoorlijk koud hadden, Namen we de trein terug, ongeveer een kilometer lopen. Nu deden we over die kilometer korter dan anders, volgens baasje juist doordat ik rustiger liep, omdat ik hier al vaker gelopen heb. Waar die wijsheid nu weer op slaat begrijp ik niet, maar als baasje dat zegt zal het wel zo zijn. Ze wilden erwtensoep eten bij Le duc, maar het zat daar helemaal vol. Daarom liepen we maar even nutteloos en doelloos rond. Later was er wel plaats. Toen ze de erwtensoep op hadden, gingen we terug naar huis. Gisteren zijn we even naar de stad gegaan. ’s Middags zijn we naar opa en oma gegaan. Louis en baasje hebben daar erwtensoep gegeten. Gisterenavond zijn we thuis gebleven. Toen baasje mij om 22:00 had uitgelaten wilde ik naar boven gaan. Ik wilde gaan slapen net als anders. Baasje riep mij terug naar binnen. Ik begreep er niets van en zat in mijn Jollybed rond te kijken en te wachten tot we naar boven gingen. Op een gegeven moment ben ik maar gaan slapen. Om 01:30 waren ze eindelijk zo ver om naar boven te gaan, maar toen dacht ik dat ik eerst nog zou worden uitgelaten. Dat was niet het geval. Weer begreep ik er niets van. IK houd er niet van als de dingen anders gaan dan anders. Dan schiet ik in een stress. Maar baasje trekt zich daar nooit iets van aan. Vandaag is alles gelukkig weer normaal. Er is zelfs geen geknal meer. Baasje heeft hoofdpijn. Ze heeft de verwarmingsbakjes gevuld, maar de hoofdpijn is niet weg. Daarom schrijf ik vandaag een blogje. Dan kan zij lekker uitrusten van weet ik veel wat. Morgen komt Coby. We hebben elkaar een keer gezien toen baasje en ik kennis met elkaar gingen maken en toen hebben we samen tegelijkertijd heel zusterlijk naast elkaar uit de zelfde waterbak gedronken. Daarna heb ik Coby niet meer gezien. Maar daar komt morgen dus weer verandering in.