Ik heb vanmorgen een heel eind gelopen en dat ging best goed. Natuurlijk omdat het voor Ivana een bekende route was. Op voor haar onbekende routes zit ze nog altijd vol stress en sleurt ze me die kant op die ze wel kent, of ze gaat veel te snel voor mij. Maar vanmorgen dus niet. Vanmiddag ben ik naar het winkelcentrum geweest. Op een gegeven moment trok ze me naar links, richting dierenwinkel. Ik zei: “Nnee Ivana vooraan.” Ze trok nog harder, begon te schaatsen. Daarom liet ik de beugel even los en gaf haar daarna weer het commando vooraan. Ze ging, maar trok weer naar links, richting dierenwinkel. Weer bleef ik even staan en liet de beugel los. Maar naar een derde mislukte poging werd ik echt boos en trok haar de kant op die ik wilde. Dat mag natuurlijk niet, maar ik begon echt mijn geduld te verliezen. Bij de bank, de drogist en nog een andere winkel ging het prima. Op de terugweg kwamen we een bekende tegen en Ivana sprong tegen hem op. Toen we weer vlak bij de dierenwinkel waren, Begon Ivana vast naar rechts te schaatsen. Ik stond stil, liet de beugel los en zei tegen Ivana: “jij hebt niets te willen.” Een voorbijganger die zag dat ik boos was, gaf kommentaar, maar wat ze zei ging mijn ene oor in en de andere weer uit, dus ik weet het niet meer. Om me zelf wat rust te gunnen dronk ik warme chocolademelk bij de brasserie en toen gingen we weer huiswaarts. Verder heeft Ivana het goed gedaan, maar tongejongejonge wat ben ik nu moe.
Ik vond er afgelopen week niets aan. Dat komt omdat er weer sneeuw lag en baasje heeft het niet zo op die gladheid die er bij schijnt te horen. We zijn niet eens bij opa en oma geweest en dus heb ik de honden vanbaasjes broer niet gezien. Om de tijd door te komen speelt baasje in huis met mij en appoteer ik met mijn doggo of met Kitty poes. Afgelopen woensdag, gisteren dus, heb ik eindelijk weer mogen werken. Baasje en ik zijn naar de dierenwinkel geweest, botten voor mij kopen natuurlijk. Baasje kreeg ook nog een koekje voor mij, dat ik wel meteen had willen opeten. Baasje stopte het echter in haar jaszak en daar zit het volgens mij nu nog. We zijn ook nog bij de bank geweest. Vanmorgen zijn wij weer een eind gaan wandlen, bijna 2 uren achter een. Dat was wel heel fijn en dat heeft vooral baasje heel goed gedaan. Als de sneeuw weg blijft gaan wij overmorgen naar de stad. Iets met gordijnen en zeil of zo heb ik baasje en Louis tegen elkaar horen zeggen. Volgens mij ben ik in november ook mee gegaan naar die winkel. Ik ben benieuwd of ik het nog herken. Dan is het einde van deze week vast en zeker niet zo saai meer. Mischien krijg ik dan ook wel een van de drie botten die wij gisteren gekocht hebben. Ik heb heus wel gezien dat baasje er een van beneden in de kast heeft gelegd. En dan hoop ik natuurlijk op zon. Net zo’n fijne zonnige dag als vandaag. En dat dan de hele aankomende week, zodat wij lekker veel buiten zullen zijn.
Reacties uitgeschakeld
Afgelopen dagen is er niet zo veel voorgevallen. Maandag dinsdag en woensdag hebben Ivana en ik lekker kunnen wandelen. Woensdagmiddag ben ik bij mijn ouders geweest en toen was het al licht aan het sneeuwen. Om 20:00 lag er echter al flink veel en gisteren is er nog meer bijgekomen. Door sneeuw lopen is op zich niet erg. Maar die gladheid is dood eng. Wanneer de sneeuw niet meer zacht is, maar een harde bevroren gladde massa ben ik echt bang. Ik weet niet welke stukken wel of niet glad zijn. Louis maakt onze stoep wel schoon. Sommige buren doen dat ook, maar lang niet allemaal en soms is het schoongemaakte stuk zo smal, dat ik er anper goed kan lopen. Ik begin dus steeds meer een hekel aan deze winter te krijgen. Laat het maar vriezen. Laat het maar flink koud zijn. Laat het maar stormen, desnoods regenen, maar laat het aub ophouden met sneeuwen. Laat de sneeuw niet opvriezen, want dat maakt het juist gevaarlijk. Ik houd van de zon. Ik houd van de warmte. Zonlicht is belangrijk voor mij, want ik haal mijn energie uit de zon. Het is mijn brandstof. Ik heb het echt nodig. Volgens zeggen is de sneeuwperiode echter nog niet voorbij. Mag ik dan even een winterslaap houden tot het lente gaat worden?
Afgelopen woensdag was ik jarig en net als alle voorgaande jaren was ik van plan om er niets aan te doen. Maar ik was nog maar net goed en wel wakker toen mijn ouders belden. Zij waren wel de eerste, maar niet de enige. Ik kreeg veel telefoontjes, sms’jes, berichtjes op hyves en mailtjes van familie en vrienden. Mijn broer en schoonzus zijn op de koffie gekomen en brachten chocolade mee. Mijn zusje kwam spekkoek en pasteitjes brengen voor mijn verjaardag en de post kwam met een grote doos, waar Ivana’s Jollymat in zat. Haar bordeauxrode matras met zwart hondenpootje van 80 x 120 centimeter. De andere kant is grijs met een zwart opgenaaid hondenpootje. Ivana ging er meteen op liggen en wilde er niet meer af. Toen wij naar bed gingen wilde ze er echter niet meer op, maar ik haalde haar kussen niet voor de dag, dus ze had geen keus. Ik had de bordeauxrode kant boven gelegd. Gisteren kreeg ik nog meer telefoontjes en sms’jes. Met een ex groepsleidster uit Grave ben ik naar het winkelcentrum gegaan en heb ik een nieuw goedkoop winkeltje ondekt. Van haar kreeg ik een mooie grote bel en een geel vestje dat ik over mijn jas kan aantrekken, zodat ik goed zichtbaar ben in het donker met Ivana buiten. Er zitten reflecterende banden op. Wow dat is nog eens een kadeautje waar ik echt iets aan heb. Het waren een paar leuke uren, maar toen ik thuis kwam was ik erg moe. Dit omdat ik in de nacht van 3 op 4 februari niet goed in slaap kon komen, door alle opgedane indrukken en emoties. Afgelopen nacht vond Ivana haar nieuwe matras iets fijner, want ze kwam er niet telkens van af. Vandaag heb ik rondjes gelopen in het winkelcentrum. Ik wilde naar de dierenwinkel, die om 09:30 open ging maar om 10:00 nog niet open was. Na 3 rondjes gelopen te hebben en 4 x voor de deur te hebben gestaan, ben ik maar weer naar huis gelopen. Ivana begreep er helemaal niets van en ik ook niet. Ik ben nog altijd moe. Gelukkig is het morgen weekend en houdt Ivana ook een beetje van uitslapen. Morgen gaan we uit eten voor mijn verjaardag. Waar, dat weet ik nog niet hangt ook een beetje van het weer af. Hier een foto van Ivana liggend op haar nieuwe matras. Op de grijze kant komt het zwart opgenaaid hondenpootje beter uit.
Er is ook nog een foto gemaakt van Ivana zittend op de grijze kant van haar nieuwe matras.
Omdat het matras ook een bordeauxrode kant heeft met een zwart opgenaaid hondenpootje, hebben we ook wat foto’s van Ivana op die kant van haar nieuwe matras gemaakt. Hier eerst liggend.
Je ziet volgens mij het zwarte hondenpootje niet. Zoals ik al zei komt dat zwarte hondenpootje op de grijze kant beter uit. Hier nog een foto van Ivana op de bordeauxrode kant van haar nieuwe matras.
