Afgelopen maart heb ik Twitter ondekt. Op twitter.com kun je korte berichtjes zetten van 140 tekens. Deze berichtjes verschijnen dan bij mijn volgers op de homepagina. Zelf kun je ook mensen volgen en dan zie je hun berichtjes in jouw homepagina. Zo’n berichtje noemen ze een tweet. In het begin deed ik niet zo veel met twitter, vond er eigenlijk niet zo veel aan, maar vlak voor het WK is de verslaving toegeslagen. Omdat ik geen hond heb, zit ik veel meer achter de computer. Ik ben een hele boel bekende Nederlanders gaan volgen en reageerde ook meer op hun tweets. Sinds een paar weken heb ik het merendeel van mijn volgers ontvolgt, omdat het te veel werd om bij te lezen. Nu volg ik nog maar 23 personen, waar van ik de meesten wel ergens van ken, via blogs of persoonlijk. Maar ik volg ook intressante mensen zoals optelec, loket aangepast lezen en Viziris, hart van Nederland en buienradar. Vanaf mijn mobieltje kan ik ook tweets plaatsen. Dat doe ik dan met de twitterapplicatie tweets60 geheel toegankelijk met Mobile speak, als je weet hoe alles werkt en dat weet ik nog niet lol. Sinds gisteren heb ik echter weer iets anders ondekt. Twitter tools. Dat zet je op je Wordpress weblog en dan verschijnt er een berichtje op twitter zodra ik een weblogbericht heb geschreven. Maar Twitter tools doet meer. Hij zet de laatste tweets die je via twitter.com, tweets60 of een andere twitterapplicatie op twitter zet, oin de rechter zijbalk van je Wordpress weblog. Ik ben dus echt volkomen verslaafd. Maar beter aan Twitter dan aan drank of gokken toch. Dus nu weet je wat ik zodaadelijk ga doen als ik hier klaar ben met zwammen.
Reacties uitgeschakeld
Afgelopen zaterdag zijn wij naar Blitterswijk in Limburg geweest. We hadden een eetafspraak in restaurant het Roekenbosch. Ik had de Valysrit om 13:30 geboekt, zodat we dan ook nog tijd genoeg zouden hebben om een flinke boswandeling te maken. De taxi was een half uur te laat. Het was een rammelend busje. Eerst gingen we mensen in Nijmegen ophalen. Vandaar reden we naar Bergharen. De mensen uit Bergharen hadden ook om 13:30 een Valysrit geboekt, precies op de zelfde tijd als wij dus. Raar dat de centrale dan maar 1 busje stuurt in plaats van 2 aparte. Maar goed, We hadden nu iedereen opgehaald en konden gaan rijden. Eerst werden de mensen uit Bergharen naar hun bestemming gebracht. Dat was in Velp bij Grave. Daarna werden wij naar Blitterswijk gebracht, waar we om 16:00 aan kwamen We hadden er twee uren over gedaan en het kan ook in een half uur. Ik was helemaal gaar en uitgedroogd, maar voelde mij toch ook blij. We dronken wat, kletsten wat bij, (ze vroegen allemaal naar Ivana,) en ik legde uit waarom de VGZ een vervangende hond niet wilde vergoeden. Het was gezellig om weer eens op een barkruk te zitten. Om 17:30 gingen we eten. Vanwege de vakantie geen buffet, maar dat vonden we helemaal niet erg. Ik genoot echt van de maaltijd, bestelde zelfs groente en friet bij. Louis hoefde niet, vroeg zich af waar ik het allemaal niet. Na het eten zijn we toch nog een boswandeling gaan maken. Heerlijk was dat, hoewel ik nu toch wel heel erg een hondje miste. Terug in het park, (restaurant het Roekenbosch ligt in een park van Landal,) kregen we nog een drankje aangeboden en daarna zijn wij buiten op de taxi gaan wachten. Ik kreeg een telefoontje dat de taxi pas om 21:30 zou komen, maar uiteindelijk moesten we tot 22:00 wachten. Wel werden we als eerste weggebracht. Door een ongeluk vlak bij de snelweg hadden we tien minuten vertraging, maar we waren mooi om 22:40 thuis. We dronken nog wat en zijn toen gaan slapen. Het was toch een heel fijn uitstapje, waar ik totaal geen spijt van heb. Alleen jammer dat er geen hondje bij was. Maar ja, niets aan te doen he. Het was een goed gevulde gezellige dag en dat is het belangrijkste.
Wat moet je doen?
Als alles wat je wil ondernemen zinloos lijkt.
Als je alle hoop verloren bent
En enkel nog vecht tegen beter weten in.
Wat moet je doen?
Als al je energie op begint te raken
en niets van wat je doet indruk maakt op de ander.,
omdat de ander meer macht heeft dan jij.
Wat moet je doen?
Als alles terug wordt geworpen op jou,
Zodat je het gevoel hebt dat alle schuld bij jou ligt
En je helemaal geen rechten meer schijnt te hebben.
Moet je dan toch door gaan met je gevecht?
Moet je dan toch nog blijven vertrouwen?
Moet je de ander blijven overtuigen?
Of moet je dan gewoon accepteren?
Blinde vrouw al maanden zonder geleidehond
De blinde Nancy Peperzak uit Nijmegen moet het al enkele maanden stellen zonder blindengeleidehond. Verzekeringsmaatschappij VGZ wil een nieuwe hond voor haar niet vergoeden en dus komt de Nijmeegse nauwelijks de deur nog uit. “Ik kan vrijwel niets zonder geleidehond”, zo stelt ze. “Ik zit hier maar achter mijn computer. Alleen mijn man neemt me af en toe mee uit wandelen.”
Nadat haar eerste hond met pensioen ging, kreeg Nancy via blindengeleidehondenschool Desudo de beschikking over Ivana. “Dat ging in het begin best goed, op voor haar bekende plekken. Als ze echter ergens kwam, waar ze de weg niet wist, of waar het druk was, dan raakte ze in de stress. Dan begon ze te hijgen en te trekken, en daar kon ik weer niet goed mee omgaan.”
Volgens de 47-jarige, die sinds haar geboorte blind is, was hier duidelijk sprake van een zogeheten ‘mismatch’. Ze zegt: “Dat kan natuurlijk gebeuren. Desudo wilde het nog wel met een andere trainer proberen, maar dat had volgens mij geen enkele zin. Het werkte niet tussen Ivana en mij. We reageerden niet goed op elkaar.”
De Nijmeegse meldde zich vervolgens bij een andere geleidehondenschool en na een intakegesprek ging er een vergoedingsaanvraag voor een nieuwe hond naar de VGZ. Deze weigert echter een nieuwe hond te vergoeden. Volgens een woordvoerster van VGZ komt dit omdat Nancy weigert mee te werken aan een oplossing. Ze zegt: “Deze mevrouw kan niet precies aangeven waarom het niet werkt tussen haar en de hond. De hondenschool wilde bovendien graag met haar en de hond aan de slag om tot een oplossing te komen. Dat heeft ze echter geweigerd. Een hond is een duur hulpmiddel voor blinde mensen en dat brengt met zich mee dat ze bij problemen meewerkt aan een mogelijke oplossing. Volgens ons heeft ze dat niet gedaan.”
Susan Heijman van hondenschool Desudo in Lelystad baalt van de hele situatie: “Ik mag hier eigenlijk niks over zeggen, maar dit is natuurlijk wel heel triest voor Nancy. En ja, we leveren geen perfecte robothond af. Ook blindengeleidehonden hebben af en toe problemen. We wilden daar met Nancy nog best samen aan werken, maar dat wilde ze niet meer.”
Nancy Peperzak stelt dat zoiets geen zin heeft, als de hond steeds weer in de stress raakt: “En met een andere trainer gebeurt dat natuurlijk niet. Daar gaat het ook niet om. Het gaat erom hoe de hond reageert als zij met mij ergens loopt. Dat ging gewoon niet goed en daar zal echt geen verandering in komen.”
Inmiddels heeft Ivana wel een nieuw onderkomen gevonden. “Daar ben ik echt heel blij mee”, vertelt Nancy. “Het is namelijk een hele fijne, lieve hond. We konden alleen niet zo goed samenwerken.” De Nijmeegse laat het er in ieder geval niet bij zitten. “Ik vind dat ik recht heb op een zelfstandig leven met een blindengeleidehond en dat de verzekeringsmaatschappij deze moet vergoeden. Ik laat er nu een geschillencommissie naar kijken. En anders stap ik over naar een andere verzekeringsmaatschappij. Dan zal het vast wel lukken,” besluit Peperzak.
Bron: Nieuwsredactie Dedicon
Wat is waarheid? Dat is een mooie vraag om over na te denken als je achter de computer zit en moe bent door slaapgebrek. Voor iedereen kan de waarheid iets anders betekenen. Een gebeurtenis kan verschillende waarheden hebben, doordat iedereen die belevenis op een andere manier ervaren heeft, of er op een andere manier tegen aan kijkt. Het gaat er vaak niet om wat de echte waarheid is, maar om wat voor iemands gevoel de waarheid is. En al die verschillende waarheden zijn natuurlijk voor je eigen gevoel de echte en enige waarheid. Dat maakt het vaak moeilijk om te bepalen wat de echte waarheid is. Je hebt niet alleen te maken met gebeurtenissen, maar ook met gevoelens van mensen. Ik hoor dat veel mensen die mijn blogs lezen boos op mij zijn. Niet alleen puppywalkers en geleidehonde gebruikers van Desudo, maar ook van andere scholen. Ongeloof mischien? Wellicht geloven zij mijn waarheid niet, of kunnen zij zich moeilijk voorstellen dat het zo is gegaan. Als iemand anders mijn verhaal op de zelfde manier aan mij zou vertellen zou ik het waarschijnlijk ook niet geloven. Zo gaat het vaker met waarheden. Heb ik alles dan verzonnen? Is de waarheid dan dat ik gewoon een intressante blog wil schrijven? Wat zou ik graag willen dat ik kon zeggen dat ik alles heb verzonnen. Maar als ik dat doe doe ik mijn waarheid geweld aan en maak ik het pas echt ongeloofwaardig. Eerlijk gezegd geloof ik best dat mijn blogs ongeloofwaardig over komen, maar zijn ze dat ook? Dat kun jij als lezer helemaal niet beoordelen. Iedereen leest een verhaal ook op een andere manier en haalt er andere dingen uit. Dus elke lezer leest ook een andere waarheid. Omdat de echte waarheid vaak moeilijk te achterhalen is, doordat je ook met het gevoel van mensen te maken hebt, kan het soms lang duren voor dingen werkelijk worden opgelost. Wie of wat moet je dan geloven en wat is dan de echte waarheid? Het antwoord op die vraag laat ik aan de geestelijke vermogens van mijn bloglezers over. Ik vertel enkel mijn verhaal. Of ik de waarheid vertel mag iedereen zelf bepalen.
Het einde van het seizoen is in zicht en dus naderen we de cliffhanger. Bij gtst was daar niets aan en ik vrees dat mijn cliffhanger spannender zal zijn. Gelukkig voor geleidehondenschool Desudo zijn zij benaderd door mijn zorgverzekeraar. Ookal ben ik het dan niet met de beslissing van mijn zorgverzekeraar eens en ben ik nog in afwachting van het gesprek van de klachtencommissie met die mevrouw, dat betekent in elk geval dat Desudo verder kan met Ivana. En dat vind ik heel goed en heel positief. Desudo kan nu eindelijk een goed tehuis voor Ivana gaan zoeken. Ook voor hen waren dit natuurlijk 3 lange maanden van afwachten, mede door dat ik telkens weer opnieuw met mijn zorgverzekeraar in gesprek ben gegaan. Dus deze langdurige situatie ligt voor een groot deel aan mij en aan die mevrouw van mijn zorgverzekeraar, die zo moeilijk te bereiken is. Nu mag Desudo eindelijk een plek voor Ivana zoeken. Zolang ze geen officieel bericht van mijn zorgverzekering hebben, mogen ze haar wel in training houden, maar niets ondernemen. En ik heb alles natuurlijk vertraagd. De verhaallijn Ivana is hier mee afgesloten. Op maandag 12 juli komt iemand de spullen van Ivana halen. Vanaf dan heb ik enkel nog de foto’s, filmpjes en mijn herinneringen aan haar. Ik mis haar niet op de zelfde manier zoals ik Coby gemist heb, maar ze is wel een lief maatje geweest en ik zal onze goede momenten nooit vergeten. Wel zal ik me altijd schuldig blijven voelen over hoe het allemaal is gelopen, mede omdat ik mijn teleurstelling, boosheid op mijn zorgverzekeraar over hun beslissing een vervangende hond niet te vergoeden, niet van mij af heb kunnen zetten. Soms blijf ik te veel in dingen hangen, omdat ik een beslissing niet kan accepteren en daardoor heb ik mijn woede en teleurstelling mischien af en toe tegen de verkeerden gericht en op de verkeerde afgereageerd. Wanneer dat zo is dan spijt mij dat, want dat wil ik helemaal niet en is ook nooit mijn bedoeling geweest. Dus, Blijft alleen de spannende verhaallijn Nancy VGZ over. Die loopt waarschijnlijk nog wel even door ook. Wanneer ik de brief heb gekregen over het gesprek en het is positief, dan loopt ook die verhaallijn af. Maar als dat niet zo is en daar ben ik eerlijk gezegd wel bang voor, dan ga ik verdere stappen ondernemen. Die stappen zullen gericht zijn tegen mijn zorgverzekeraar. Hopelijk is dat niet nodig en is dit geen zomerstop, geen cliffhanger maar gewoon het einde van deze soap. Mocht het dus toch een positieve brief worden, dan staak ik onmiddellijk alle verdere stappen en begint er gewoon een nieuw verhaal. En laten we bovenal hopen dat dat niet te lang gaat duren.
Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van Desudo. Mijn zorgverzekering had hun vertelt dat ik het niet eens was met de beslissing dat ze mijn vervangende hond niet gaan vergoeden. Ook moesten zij van mijn zorgverzekeraar nog een keer aan mij vragen of ik het nog eens met Ivana wil proberen. Lees dit goed he. Ik ben Desudo niet aan het zwart maken. Mijn zorgverzekering heeft dat gevraagd. We wisten alle twee het antwoord. Hoe gaat het nu verder met Ivana? Ze zal niet herplaatst worden. Veel mensen willen geen hond die al bij iemand anders heeft gewerkt en als ik eerlijk ben wil ik dat zelf ook niet. Desudo gaat nu dus een goed tehuis voor Ivana zoeken en zij gaat met vervroegd pensioen. Ik voel me schuldig tegen over Ivana. Maar als ik alles over moest doen zou ik het precies het zelfde doen. En ik gun haar een goed tehuis bij mensen waar ze niet meer weg hoeft en heel erg welkom is. Ik wil niet weten waar ze heen gaat dat is beter voor mij. Maar ik weet zeker dat ze goed terecht zal komen. Zeer waarschijnlijk zal ik nooit meer iets over Ivana horen en dat is goed zo. Vor mij is het goed zo. Hoe het verder ook mag lopen tussen mij en mijn zorgverzekeraar, Ivana zal een goede bestemming krijgen en dat geeft een heel voldaan gevoel. Dat hoofdstuk kan ik in elk geval afsluiten.
Er gaan geruchten rond dat ik vervelende verhalen rond hang over Desudo. Nee.Mijn gevecht is niet tegen Desudo. Ik zal wil hun nooit opzettelijk in een kwaad daglicht stellen. Ik heb mijn verhaal vertelt zoals het is en dat is mijn verhaal, mijn gevoel. Het zegt niets over Desudo, maar alles over mij. Laat dat even duidelijk zijn. Ik zal niet zeggen dat Desudo een slechte school is en ik zal ook niemand tegen houden die daar naar toe wil. Ik spreek geen kwaad over Desudo. Ik heb een probleem met mijn zorgverzekeraar en wat er voor af ook is gebeurt en gezegd, daar gaat het mij om. Dus het is niet mijn bedoeling om Desudo zwart te maken.Iemand die dat tussen de regels door leest, die leest niet goed. Wanneer ik schrijf dat mijn zorgverzekeraar een vervangende hond niet wil vergoeden, omdat Desudo zegt nog met mij verder te kunnen, gaat het niet om Desudo, maar om mijn zorgverzekeraar die dus om die reden geen hond wil vergoeden. Ik zet me niet af tegen Desudo, schrijf toch ook eerlijk op dat ik hun aanbod om het met een andere trainer te proberen heb geweigerd. Die weigering zegt meer over mij dan over hen. Blogs gaan over mijn gevoel, het zegt alles over mij en alleen over mij. De voorafgaande blogs komen allemaal op het zelfde neer. Mijn zorgverzekeraar wil mijn vervangende geleidehond niet vergoeden en ik ben het niet eens met die beslissing. En dat is het hele verhaal. Dus, houd op met zeggen dat ik Desudo zwart aan het maken ben. Het gaat mij niet om hen, maar om mijn zorgverzekeraar. Laat dat heel duidelijk zijn.
Iedereen die blind of heel slechtziend is kan een geleidehond aanvragen. Je moet echter wel aan een aantal voorwaarden voldoen.
1 je moet een goede orientatie hebben.
2 je moet voldoende zelfvertrouwen hebben tijdens het verplaatsen.
3 je moet redelijk goed te been zijn om het pittige werktempo van de hond te kunnen bijhouden.
Ok we gaan eens even kijken of Nancy voldoet.
1 goede orientatie, Ja die heb ik. Ik weet altijd heel goed waar ik ben en heb ook een goed richtingsgevoel, op punt 1 kunnen ze een vervangende geleidehond niet weigeren.
2 voldoende zelfvertrouwen tijdens het verplaatsen. Heeft voor mijn gevoel met punt 1 te maken en dat was goed. Maar het heeft niet alleen met punt 1 te maken. Het heeft ook te maken met het vertrouwen dat je hebt in je geleidehond. In mijn geval wasdat vertrouwen weg, omdat mijn hond in een stress raakte op drukke en voor haar vreemde plekken. Dan trok en hijgde ze om er zo snel mogelijk weg te komen. Daardoor werd ik onzeker en werd mijn zelfvertrouwen tijdens het verplaatsen minder. En wat moet je doen als je geen vertrouwen meer hebt in je geleidehond en er gevaarlijke situaties ontstaan? Je kunt het met een andere trainer proberen, maar zal de hond dan opeens niet meer in een stress raken op drukke en voor haar vreemde plekken? Zal ze met een andere trainer opeens niet meer gaan hijgen en sleuren en zal ik mij met een andere trainer veiliger voelen en opeens weer zelfvertrouwen krijgen? Desudo denkt van wel, want het probleem is volgens hen bij mij ontstaan. Zij herkennen het niet. Nou, als dat zo is en Ivana het bij mij wel deed zegt dat toch weldegelijk iets over een verkeerde match, of zie ik dat fout? Ik heb dus wel voldoende zelfvertrouwen, maar Ivana maakte mij onzeker en dat zorgt natuurlijk voor nog meer stress. Het is namelijk een wisselwerking. Een verkeerde match los je niet op met een andere trainer. Punt 2 heeft dus te maken met punt 1en met de combinatie baas hond.
3 redelijk goed ter been. Kijk hier heb je een sterk punt voor mijn zorgverzekeraar om een vergoeding van een geleidehond te weigeren. Mijn evenwicht is niet zo goed en ik waggel als een eend. Maar, ik kan dat waggelen wel heel lang vol houden. Ik kan best 2 uur waggelen als dat nodig mag zijn, maar als ik 2 uren moet stilstaan ben ik al lang omgevallen. Wanneer mijn hond gaat sleuren om ergens zo snel mogelijk weg te komen, sta ik niet zo stevig op mijn voeten en val ik ook. Dat is een paar keer gebeurd. Maar goed, met Mijn eerste hond Coby heb ik op dat punt nooit problemen gehad. Zij sleurde niet. Had ze dat wel gedaan, dan zou zij ook zijn ingeleverd door mij dat is een ding wat zeker is. Mijn evenwichtsprobleem is bij de eerste 2 honden geen reden geweest om de hond niet te vergoeden, dus ik denk dat dat nu ook geen probleem zal zijn.
Hoe hard heb ik een geleidehond nodig? Dat zou je kunnen zien als punt 4. Die vraag is belangrijk voor de eventuele vergoeding van de geleidehond. Ok punt 4 dus.
Ik heb een mobiliteitshulp nodig tijdens het verplaatsen van a naar b. Dat is gewoon echt waar. Ik loop wel eens zonder, daar ik een hekel heb aan die witte taststok. Dat ding maakt mij moe. Dat ding mist niet alle opstakels. Maar ik moet het wel gebruiken voor mijn eigen veiligheid. Omdat ik dus niet met die witte taststok wil lopen, zit ik nu binnen. Ik heb geen mobiliteitshulp waar ik graag mee over straat loop. Ik heb dus weldegelijk baat bij een geleidehond. Het voegt weldegelijk iets toe. Er is sinds mijn eerste hond medisch gezien niets veranderd en dat gaat in de toekomst jammergenoeg ook niet gebeuren, of er moet een wonder plaats vinden. Dus, omdat er in medisch opzicht ook niets is veranderd kan mijn zorgverzekeraar ook op dat punt geen vergoeding weigeren. Ook ben ik een goede geleidehonde gebruiker. Desudo wil immers met mij verder. IK voldoe dus voldoende aan alle voorwaarden om een vervangende geleidehond aan te vragen. En toch is de vergoeding geweigerd, omdat ik niet bij Desudo wil blijven. Laten we het even niet over de school hebben, maar over de hond. Wat doe jij als je geen vertrouwen meer hebt in je hond? Mischien probeer jij het wel met een andere trainer. Dat mag, maar mag ik dan ook de vrijheid hebben om daar niet voor te kiezen? Van mijn zorgverzekeraar krijg ik die vrijheid niet. Wanneer de geleidehondenschool zegt nog met mij verder te kunnen ben ik verplicht om daar gehoor aan te geven. Wanneer ik dat om wat voor een reden dan ook niet wil, vergoeden zij een toekomstige hond gewoon niet. Ja sorry hoor, maar dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat. Ik neem enkel genoegen met een weigering om medische redenen en omdat ik al 2 honden heb gehad en er geen verandering is op medisch gebied, is mijn zorgverzekeraar volgens mij verplicht om de hond te vergoeden. Een aantal hulpmiddelen waar onder een geleidehond zitten in het basispakket van je zorgverzekeraar.
Op een wijsje van Wolter Kroes. Hier mijn tekst.
De mooiste dag.
In mijn mooiste dromen,
loop jij al aan mijn zij,
En die dag gaat komen,
Mischien is hij al dichtbij.
Nu moet ik nog wachten,
Dat kost veel tijd en pijn,
maar het wachten is beloond,
Als jij straks hier zult zijn.
Refrijn:
En de dag, dat ik jou voor het eerst in de beugel hou,
Zal de mooiste dag in maanden zijn,
Ik loop nergens zonder jou.
Ja de dag, dat ik jou voor het eerst in de beugel voel,
Zal de mooiste dag in maanden zijn,
Ik zal vechten voor dat doel.
Soms ben ik verdrietig,
Denk ik, het komt niet goed,
maar al loopt het moeizaam,
Ik verlies toch nooit de moed.
En ik weet dat jij opeens,
Mijn leven binnen glijdt,
Ik zal niet verbaasd zijn,
Want ik wist het al die tijd.
Refrijn.